29 Ιουλ 2008

Καιγεται το... αρνί μας

Κυρία με το ξεσκονόσκυλο στην αγκαλιά, διαμαρτύρεται στους δημοσιογράφους, με το πιο φυσιολογικό ύφος του κόσμου για τη φωτιά που παραλίγο θα τους έκαιγε τα αυθαίρετα ως εξής:

"Κι εμείς που έχουμε αυθαίρετα, άνθρωποι είμαστε, πως θα γίνει; Που είναι η πολιτεία; Να μας φέρουνε νερό να σβήσουμε τη φωτιά!"

Για κάτσε βρε μαντάμ, έτσι φερόμαστε στους παλιόφιλους; Κάναμε τη δουλειά μας και αυτούς που μας βοήθησαν αμέσως να τους σβήσουμε; Και οι γείτονες που θα φτιάξουν το αυθαίρετο τους, μέσα στα παλιοδέντρα;

Έλα αρνί στον τόπο σου, τι ακούνε τα ωραία ροζ αυτάκια μου μεσημεριάτικα...

1 σχόλιο:

Ιωαννίντζας είπε...

Άλλη δουλειά δεν έχεις ρε! Τι βλέπεις μεσημεριανά; Θέλεις να κάψεις και τα τελευταία ανεγκεφαλικά κύτταρα που δεν σου μείνανε; Το 'πιασες το υποκινούμενο;