Αχ, Μάικλ, Μάικλ...

Για τόσα χρόνια που τον θάβανε, πολύ ώρα δεν κρατάει η κηδεία του Μάικλ Τζάκσον;

Kiss Madiam και πάλι

Τελικά κερδίσανε; Ω, ναι! Και όχι άδικα όπως βλέπω!





Βγάλτε δίσκο! (ότι προαιρείστε)

Χαμηλή πτήση

Έχω μερικές μέρες που έχω αποφασίσει να ενεργοποιήσω ξανά το ποδηλατάκι μου και μαζί με αυτό και μερικές ξεχασμένες ομάδες μυών οι οποίοι στην αρχή φρόντισαν να μου κάνουν αισθητή την παρουσία τους, διαμαρτυρόμενοι για την επιστράτευση τους με το γνωστό τρόπο, μερικά πιασιματάκια. Σήμερα το απόγευμα όμως μια που είχα ώρα και παρόλο το βαρύ καιρό βγήκα και έκανα την παρακάτω βόλτα (κρατάω αρχείο με κάποιες διαδρομές που μου αρέσουν).

Το σύνολο, τα χιλιόμετρα που φαίνονται παρακάτω σε 1:24'. Καθόλου άσχημα θα έλεγα και έφαγα μόνο μερικές ψιχάλες τελικά! Τώρα αν με επιανε μουσώνας στη Χρυσαυγή ακόμη σε κανένα καφενείο θα ήμουν και θα έπαιζα δηλωτή.

Και τι καλύτερο για μια τέτοια βόλτα από μια καλή playlist:

Motorcycle Driver	Joe Satriani
Hard As A Rock	AC/DC
Transylvania	Iron Maiden
Steel Tormentor	Helloween
Speed of light	Joe Satriani
Riding The Storm	Running Wild
Wish I Had an Angel	Nightwish
Hordes Of Locusts	Joe Satriani
Prodigal son	Iron Maiden
On The Road Again	Canned Heat
Hair Of The Dog	Nazareth
Cat Scratch Fever	Ted Nugent
Torquay	Leftovers
By the Gates of Moria	Blind Guardian
1776	Iced Earth
Mexican Blackbird	ZZ TOP
Lowrider	War
A fistful of dollars	Ennio Morricone
Back To Shalla-Bal	Joe Satriani
Apache	Ennio Morricone
18 And Life	Skid Row
Χαμηλή πτήση	Λουκιανός Κηλαηδόνης
Born To Be Wild	Steppenwolff
Super Colossal	Joe Satriani
Chase The Ace	AC/DC

Υ.Γ. Είμαι σε καλό δρόμο... άλλα 1270 χιλιόμετρα μου μένουν και τον έφαγα το Βάσκο!

Υ.Υ.Γ. Το απολύτως αγαπημένο μου τραγούδι του Λουκιανού Κηλαηδόνη. Το βίντεο είναι άσχετο με το θέμα μας αλλά ταιριάζει με τη μουσική. Ωραία βόλτα.



Υ.Υ.Υ.Γ. Αν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω οποιοδήποτε καλλιτέχνη, θα ήθελα να γνωρίσω τον Κηλαηδόνη. Όχι τόσο για τη μουσική, αλλά πρέπει να είναι πολύ άτομο.

Υ.Υ.Υ.Υ.Γ. -Αν μπορούσες να γνωρίσεις οποιοδήποτε διάσημο, ζωντανό ή νεκρό ποιόν θα προτιμούσες;
-Φυσικά το ζωντανό!

Υ.Υ.Υ.Υ.Υ.Γ. Στο Riding the storm ήταν που με έπιασε η βροχή. Δεν τον χέζεις για Μέρφυ μετά;

Ψηφιακή γειτονιά

Σε γενικές γραμμές τα τελευταία χρόνια που έχω forthnet, από την πρώτη 384 kbps σύνδεση που είχα στο σπίτι, δεν είχα ιδιαίτερα προβλήματα, αν και από διαφόρους άκουγα διάφορα παράπονα. Τις τελευταίες τρεις μέρες όμως έχω μείνει χωρίς internet επειδή δε συγχρονίζει το DSL στο γραφείο για απροσδιόριστη αιτία, την οποία ακόμη ψάχνουν στην τεχνική υποστήριξη. Αυτό είναι μεν πρόβλημα, αλλά αν έχεις ένα αδέσποτο access point και καμιά δεκαριά ξεκλείδωτα και μισοκλειδωμένα δίκτυα στη γειτονιά, λύνεται σχετικά εύκολα. Το λεπτό σημείο ήταν να δώσω internet σε τέσσερις υπολογιστές μέσω ενός router που είναι συνδεδεμένο σε ένα access point στημένο να δουλεύει ανάποδα (ας πούμε σαν εξωτερική κάρτα δικτύου), το οποίο είναι συνδεδεμένο στο e-trikala ή ακόμη καλύτερα στο ασύρματο router του κοντινότερου ευγενικού εν αγνοία του γείτονα και όλα αυτά χωρίς να μπορεί άλλος να έχει πρόσβαση στο τοπικό μου δίκτυο. Φαντάζεσαι τώρα όταν δεήσουν να μου στείλουν κάποτε τεχνικό από την τεχνική υποστήριξη, να μου πει ότι δε δούλευε επειδή δεν ήξερα να το συνδέσω σωστά;

Υ.Γ. Το κακό τώρα είναι ότι όταν δεν είχα internet, έφευγα νωρίτερα!
Υ.Γ.2 Η φωτογραφία δεν είναι δική μου, θυμίζει όμως το πίσω μέρος του υπολογιστή μου!

Πάει κι αυτός...

Από τους αγαπημένους μου:



Από τα αγαπημένα μου:

Afieroma sto Μάικλ Τζάκσον (σορτ οφ)

Σε περίπτωση που η μόνη πηγή ενημέρωσης σας είναι το blog μου, είμαι στη δυσάρεστη θέση να σας ενημερώσω ότι στις 25 του μηνός μας άφησε ο Michael Jackson (επίσης βυθίστηκε και ο Τιτανικός). Ότι και να πιστεύω εγώ ή καθένας για την προσωπική του ζωή και τις επιογές του, το σίγουρα είναι ότι τον ευχαριστώ για δύο τουλάχιστον πράγματα.

Αυτό:


...και αυτό:

Επειδή από αφιερώματα αυτές τις μέρες χορτάσαμε, εγώ θα το κάνω λίγο διαφορετικό (ναι ρε, θα κάνω κι εγώ, τι είμαι, παρακατιανό;). Το τι ξυπνήσανε τα τραγούδια του σε διαφόρους ανθρώπους:

Στους Ινδούς:



Σε γαμήλιες δεξιώσεις:




Στις φυλακές:



Στον "Weird Al" Yankovic:



Και ένα βίντεο με το περίφημο moonwalk:

Τέλος ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια του, από τα (ας πούμε) λιγότερο δημοφιλή, το "The way you make me feel" το οποίο δε μπόρεσα να το βρω όμως σε εμπεδώσιμη έκδοση...

Βάσκο, γερά η Πόλη είναι κοντά

Ο Βάσκος ξεκίνησε σήμερα στην ώρα του το ταξίδι του για την Κωσταντινούπολη και αυτή την ώρα κινείται πλέον στην Εγνατία, έχοντας περάσει 20 λεπτά νωρίτερα από τον προγραμματισμό του, στις 7 ακριβώς τον Κόμβο του Καλοχωρίου έξω από τη Θεσσαλονίκη. Ο άνθρωπος είναι μοτοσακό, συνεχίζει ακούραστος την πορεία του, ενώ για τη συνοδεία του δε θα έπαιρνα και όρκο σε τι κατάσταση είναι μετά από εννιά ώρες στο δρόμο! Παρακάτω και δυό βίντεο, το ένα από την αναχώρηση και κάποια περάσματα του από τα πρώτα χωριά κοντά στα Τρίκαλα και το δεύτερο από τη γέφυρα του Πηνειού στα σύνορα με τη Λάρισα όπου τον υποδεχτήκαν οπαδοί της ΑΕΚ με πανό. Την πορεία του μπορείτε να παρακολουθείτε στο sportikala που τον ακολουθεί με δύο δημοσιογράφους.


Τις φωτογραφίες και το ένα βίντεο τα βούτηξα από το sportrikala (ελπίζω να εξιλεώνομαι με τη διαφήμιση), εκτός από την πρώτη που είναι δική μου. Το πρώτο βίντεο καθιστά σαφές το blog από το οποίο προέρχεται έτσι κι αλλιώς! Αν το προσέξετε καλά σε κάποια στιγμή φαίνεται και ο yours truly που προσπαθεί να τραβήξει φωτογραφία την αναχώρηση!

Τρίκαλα - Κωνσταντινούπολη - Τρίκαλα

Να μια είδηση που ενδιαφέρει τους φίλους του ποδηλάτου αλλά και του αθλητισμού γενικότερα η οποία δεν ξέρω κατά πόσο είναι γνωστή παραέξω. Ο βετεράνος τρικαλινός ποδηλάτης Στέλιος Βάσκος που το 2006 είχε κάνει τη διαδρομή Τρίκαλα - Αθήνα - Τρίκαλα χωρίς στάση, ετοιμάζεται να ξεκινήσει μεθαύριο για ένα καινούριο άθλο. Να κάνει τη διαδρομή Τρίκαλα - Κωνσταντινούπολη - Τρίκαλα επίσης χωρίς στάση! Για όσους δεν ξέρουν που είναι τα Τρίκαλα (ή η Κωνσταντινούπολη), μιλάμε για μια απόσταση 1660 km την οποία υπολογίζει να καλύψει σε δυόμιση μέρες. Η εκκίνηση θα δωθεί την Πέμπτη 18 Ιουνίου στις 12 το μεσημέρι από το δημαρχείο Τρικάλων. Αν καταφέρει να βγει από τα Τρίκαλα και δεν τον πατήσει κανείς με το αυτοκίνητο πάνω στον τραπεζόδρομο της Ασκληπιού, πιστεύω ότι ο δρόμος πλέον είναι ανοικτός για να τα καταφέρει. Περισσότερες πληροφορίες στις παραπομπές πιο κάτω.

• Παραπομπή 1

• Παραπομπή 2

• Παραπομπή 3

Άει πάτα...

Από τότε που σταμάτησε να βρέχει, το μυαλό μου αλλά και το μαυρισμένο μου (κάτω από τα μανίκια και πάνω από τη λαιμόκοψη) κορμί είναι συνεχώς στη δουλειά. Θα σας πω λοιπόν σήμερα μια ιστορία από τη δουλειά βγαλμένη.

Τα παλιά τα χρόνια που τα τοπογραφικά συνεργεία χρειαζόταν πολλά άτομα και την εποχή που η τοπογραφική υπηρεσία είχε ακόμη αντικείμενο, ένας τοπογράφος (ο Σωτήρης για τις ανάγκες της ιστορίας μας) τον οποίο τον ξέρω από τότε που γεννήθηκα, ήταν προϊστάμενος σε ένα συνεργείο το οποίο έκανε κάτι εργασίες έξω, πιθανότατα αναδασμό. Ήταν κι ένας τύπος στο συνεργείο που είχε πάει εργάτης με βύσμα για να παίρνει τα εκτός έδρας και ο οποίος ήταν αυτό που θα χαρακτήριζε ο πατέρας μου χαρτογιακάς. Αν θέλετε μπορείτε να τον φαντάζεστε στα χωράφια με σκαρπίνι και γραβάτα, θα έχει και πιο πολύ πλάκα. Το όνομα δεν το θυμάμαι ας τον πούμε Χαράλαμπο. Είναι εξακριβωμένο γεγονός ότι πάνω από τα 150 μέτρα είναι αδύνατον να συνεννοηθείς με τον άλλο σύμφωνα με τους κανόνες του σαβουάρ βίβρ, ειδικά στην εποχή για την οποία μιλάμε όπου ασυρμάτους είχαν μόνο ο στρατός και τα διαστημόπλοια. Αναγκαστικά λοιπόν για να γίνεις κατανοητός από τον άλλο πρέπει να φωνάζεις εώς γκαρίζεις, ανάλογα την απόσταση. Ο Χαράλαμπος λοιπόν, αυτά τα "τράβα από εδώ", "σύρε από εκεί", "πάρε τον τροβά με τα πασσαλάκια και πήγαινε απέναντι από το χαντάκι" δεν τα είχε συνηθίσει και του κακοφάνηκε. Πως είναι δυνατόν να μιλάνε έτσι σε ένα άτομο με την ανατροφή του; Θιγμένος λοιπόν, λέει τα παράπονα του στο Σωτήρη:

Χ: Δε μου μιλάς καλά.

Σ: Τι εννοείς;

Χ: Να όλο μου φωνάζεις και μου δίνεις εντολές!

Σ: Τι να κάνω, αφού είσαι μακρυά και σε έχουμε εδώ για εργάτη.

Χ: Δεν έχει σημασία, πρέπει να μου μιλάς καλύτερα!

Σ: Δηλαδή πως να μιλάω;

Χ: Δεν ξέρω αλλά πιο ευγενικά!

Σ: Δηλαδή ας πούμε να λέω "Κύριε εργάτα, αν έχετε την ευγενή καλωσύνη, παίρνετε σας παρακαλώ την τσάντα με τους πασσάλους και αν δε σας πειράζει και μπορείτε, περάστε στην απέναντι πλευρά του χαντακίου για να ιδρύσουμε μια νέα στάση;"

Χ: Α μπράβο, έτσι κάτι γίνεται!

Σ: Ρε άει πάτα από εδώ μη σε πάρει κάνας διάολος!

Δεδομένου ότι ο αγαπητός μου Σωτήρης είναι και γερή κατασκευή ακόμη και σήμερα, ψηλός και με κάτι χέρια σα φτυάρια με τα οποία έκανε τη χαρακτηριστική σαρωτική κίνηση στον αέρα που συνοδεύει το "άει πάτα" και ομοιάζει με εικονική σφαλιάρα, ο Χαράλαμπος εκτιμώ ότι πρέπει να πατάει ακόμη!

Αν σας άρεσε, θα σας πω και μια ακόμη ιστορία στη σύγχρονη εποχή, εμπνευσμένη από αυτή!